Eén van de meest impactvolle dingen die ik in mijn tijd bij Ericsson heb gedaan was het vergroten van digitalisering en informatie uitwisseling in de logistieke sector. We wilden een probleem op lossen: van gesloten logistieke keten naar meer transparantie.
Als je zoiets oppakt, dan werk je aan een opgave die meerdere organisaties raakt. In ons geval ging het om de luchtvervoer keten waar meerdere organisaties in zitten met een eigen taak, eigen structuur eigen systemen, eigen manieren van werken. Heel veel verschillen dus! En daarom was er geen noodzaak voor organisaties om er zelf iets aan te doen. Behalve voor ons, de klant aan beide uiteinden van het proces. Dat maakte de opgave complex. Want waar ga je beginnen? En hoe krijg je organisaties mee als de processen en de organisaties daarbinnen zo gefragmenteerd en verschillend zijn?
Hier hebben we lang over gepuzzeld. In eerste instantie probeerden we te starten vanuit onze eigen context: ontbreken van status informatie tijdens het transport. Misschien konden we een sensor meesturen? Dat betekent veel hardware en extra kosten. Kortom, heel veel gedoe omdat ieder distributiecentrum weer anders georganiseerd is. En als je daar verder over nadenkt is het ook onnodig. De informatie waar iets precies is, is immers ergens bekend bij een bedrijf in de keten. Maar hoe ontsluit je die informatie dan? En hoe krijg je partijen mee in deze verandering? Omdat het logistieke proces zo versnipperd is, moesten we iets vinden dat iedereen nodig had.
Daarom zijn we preciezer gaan kijken naar de gebruikte informatie in de keten. Een goede manier om daarachter te komen is het papierwerk voor een zending door te spitten. Dat hadden we genoeg voorhanden! Welke formulieren zijn allemaal nodig om iets van A naar B te sturen en vooral, welke informatie wordt daarin opgevraagd? Na onderzoek bleek dat die formulieren allemaal verschillend waren: per stapje in het proces, per land, per transport type (weg, water, lucht, rails). Dat was een tegenvaller! Niets gemeenschappelijks dus … of toch wel?
Naam, adres, woonplaats ontvanger. Dat kwam op ieder formulier terug. En zo waren er nog een aantal datapunten die we terug zagen komen op ieder formulier. En de meeste van die gemeenschappelijke data punten stonden op één formulier: de Waybill of te wel de vrachtbrief. Wilden we digitalisering en uitwisseling van informatie over de keten heen aanzwengelen, dat was dit ons startpunt.
In een context waarin alles zo verschillend is, heb je iets gemeenschappelijks nodig om verandering te kunnen initiëren.
innovatie
samenwerken
collaboration
ecosystems
#digitaltransformation
complexsystems
